Abu Bakr Siddiq

Kitobxonlar taqrizlari

Абу Бакр Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга шундай бир садоқат билан инондики у зотнинг сўзларини тасдиқлаш учун ҳеч қандай мўъжиза ёки далил қидириб ўтирмади. Унинг иймони қалбнинг соф таслимияти эди. Улар ғорда икки киши эдилар, аммо учинчилари Аллоҳ эди. Абу Бакр ўзи учун эмас, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳаётлари учун қайғураётган эди. Бу тарихдаги энг буюк дўстликнинг чўққисидир.